ตอนที่ 67 — ตารางซ่อมสิบสองแถว

ก่อนแตะฐานฝึก เยว่ชิงถามช่างเกาว่าทวนรายการที่เหลือแล้วหรือยัง

เขาให้เธอดูผลตรวจของเช้าวันที่สิบเอ็ดมกราคมก่อน ตำแหน่งที่เปลี่ยนกับปรับเมื่อวานได้รับการตรวจซ้ำตามใบงานแล้ว ช่างเกาลงอนุญาตให้ใช้ฐานในขอบเขตที่ระบุ จากนั้นจึงส่งให้ฟางไห่เซิงจัดงานต่อ

ชิ้นกดเดิมยังเก็บแยกอยู่ ไม่ได้หายไปเพราะชิ้นใหม่ใช้ได้

เยว่ชิงลงรับทราบ นางยังต้องทำขั้นฝึกเดิมภายใต้ผู้ดูแลอีกครั้ง การผ่านการตรวจของฐานไม่ได้แปลว่ามือของเธอผ่านงานทุกแบบไปด้วย

เช้านั้นนางทำหน้าที่ของตนจนถึงเวลาพัก ไม่เปิดซองเรื่องพ่อไว้ข้างใบงานของหน่วย

กระทั่งช่วงบ่าย เมิ่งหลานจึงเดินเข้ามาหาช่างเกาพร้อมกระดาษตอบจากตงเหอ

เยว่ชิงเงยหน้ามอง แล้วรอให้ช่างเการับส่วนของงานก่อน

คนค้นแฟ้มพบแผ่นดัชนีบอกหัวรายการกับทางอ้างเอกสารเก่าที่เก็บร่วมกับเลขอ้างซึ่งขอค้น ส่วนใบเปลี่ยนคู่ประกอบยังไม่พบครบ เขาจึงตอบแยกสองส่วน ไม่ได้ส่งแผ่นที่พบมาแทนใบแนบแล้วเรียกว่าครบ

คำคัดเฉพาะส่วนซึ่งเยว่ชิงขอไว้ได้รับการตรวจขอบเขตและรับรองที่มาจากผู้ดูแลแล้ว นางรับมันหลังส่งงานประจำและจัดเครื่องมือคืน มิใช่หยิบสำเนาจากแฟ้มงานของช่างเกาไปใช้เอง

เช้านี้เยว่ชิงนำสำเนาหน้าตารางของพ่อมาในซองส่วนตัวด้วย ตั้งใจทวนหลังงานตามที่จดไว้เมื่อคืน ซองปิดอยู่ในที่เก็บของส่วนตัวตลอดช่วงทำงาน ไม่ได้วางรวมกับสมุดตรวจของหน่วย

เมิ่งหลานถามว่าเธอมีเวลาจะอ่านก่อนออกจากหน่วยหรือไม่

“มีค่ะ แต่ฉันอยากดูว่ากระดาษนี้ตอบส่วนใดก่อน”

หล่อนวางคำคัดบนโต๊ะข้างพื้นที่งาน

วันที่รับคำขอกับวันที่ตอบปรากฏอยู่คนละช่อง ต้นฉบับอยู่ตงเหอ ส่วนที่คัดมาบอกว่าหัวรายการเก่าใช้เลขรอบรับซ่อม แยกการส่งต่อหรือคืนออกจากผลตรวจ และมีหมายเลขอ้างไปยังรายการของชิ้นงาน

เยว่ชิงอ่านหัวช่องซ้ำ

ในตอนแรกนางสนใจเพียงบรรทัดซึ่งบอกว่ายังหาใบเปลี่ยนคู่ประกอบไม่พบ ความผิดหวังเกือบทำให้เธอพับส่วนที่เหลือกลับเข้าซองเสียแล้ว

แต่เส้นแบ่งใต้หัวช่องกลับทำให้นางหยุด

กลุ่มสั้น กลุ่มยาว ช่องแคบที่เว้นตรงกลาง และกลุ่มหมายเลขท้ายแถว

เธอเคยเห็นระยะเช่นนี้บนกระดาษอีกแผ่นมาหลายเดือน

“ตารางพวกนี้ใช้สิบสองแถวเสมอหรือคะ”

เมิ่งหลานส่ายหน้า

“ไม่เสมอ ต้องดูว่าแบบนั้นแบ่งรอบไว้เท่าใด จะนับจำนวนแถวแล้วเรียกเป็นสิบสองเดือนเลยไม่ได้”

เยว่ชิงขยับเก้าอี้เข้าหาโต๊ะ

นางบอกว่ามีสำเนาตารางที่พ่อทิ้งไว้ รูปวงกลมกับกลุ่มตัวเลขทำให้เคยอ่านมันเป็นหน้าปัด แต่ยังไม่รู้หน้าที่ของแต่ละกลุ่ม หากนำมาให้ดูเฉพาะหน้าที่มีตาราง หล่อนยอมช่วยทวนรูปแบบโดยไม่รับรองเรื่องอื่นแทนได้หรือไม่

เมิ่งหลานรับคำ

“ข้าดูการจัดรายการกับสิ่งที่เจ้าให้เทียบได้ ถ้าเป็นคนละแบบ ข้าก็ต้องบอกว่าคนละแบบ”

เยว่ชิงกลับจากที่เก็บของส่วนตัวพร้อมสำเนาซึ่งแยกไว้ในซอง นางเปิดเฉพาะด้านตาราง ปิดข้อความครอบครัวอีกด้านไว้ ไม่เอาใบโรงพยาบาลหรือจดหมายของหานซิ่วมาอธิบายให้หล่อนเชื่อก่อน

เมิ่งหลานขอให้นางคัดรูปตำแหน่งลงบนกระดาษใหม่ โดยยังไม่ใส่ชื่อช่องที่คิดไว้

เยว่ชิงทำตาม วาดวงกลม แบ่งตำแหน่ง แล้วคัดกลุ่มตัวเลขทีละกลุ่มให้ระยะตรงกับสำเนา

คราวนี้นางไม่เริ่มจากคำว่าเวลา

แสงบ่ายอยู่บนขอบกระดาษ เมิ่งหลานหมุนแผ่นที่เยว่ชิงคัดให้ตรงทิศกับเครื่องหมายเริ่มอ่าน

“ถ้าเจ้าให้ตรงนี้เป็นจุดเริ่ม แถวถัดไปยังเดินตามลำดับเดียวกันหรือ”

เยว่ชิงไล่กลุ่มแรกของแต่ละแถว

เมื่อเริ่มจากตำแหน่งที่มีรอยขีดกำกับ ลำดับซึ่งเคยดูเหมือนกระโดดกลับจัดเป็นรอบต่อกันได้ ช่องว่างกลางแถวไม่ได้หายไป มันอยู่ระหว่างข้อมูลของการรับงานกับข้อมูลของการส่งของในทิศเดียวกันทุกแถว

เธอเคยเอาวงกลมไปจับคู่กับเวลาบนนาฬิกาก่อน จึงอ่านแถวที่เหลือโดยพยายามบังคับให้มันบอกชั่วโมง

เมิ่งหลานไม่ได้เขียนคำตอบลงให้ นางถามกลับว่ากลุ่มท้ายซึ่งเธอเคยพบเลขตรงกับนาฬิกาของลูกค้าอยู่ในตำแหน่งใด

เยว่ชิงชี้เลข 3176

“ถ้าเทียบแบบที่คัดมาวันนี้ ตำแหน่งนี้เป็นหมายเลขอ้างรายการ ไม่ใช่เวลาหรือ”

“ตำแหน่งเข้ากัน” หล่อนตอบ “แต่ความหมายของเลขนี้ในทะเบียนไหน ยังต้องดูทะเบียนนั้น เลขบนตัวของกับเลขอ้างเอกสารอาจตรงกันได้โดยไม่เป็นเรื่องเดียวกัน”

นางจดคำตอบไว้ ไม่ได้ประกาศว่าหน้าปัดเก่าของถังเซิงคือเครื่องจักรที่พ่อไปซ่อม

เมื่อเทียบระยะช่องกับหัวรายการที่ตงเหอคัดมา สิบสองแถวของพ่อมีหน้าที่เป็นรอบงานซ่อม พร้อมรายการอ้างการส่งต่อหรือคืนของ ไม่ใช่สิบสองเวลาที่ต้องรอให้เข็มนาฬิกาชี้ และจำนวนแถวยังไม่ให้สิทธิ์เรียกทุกแถวเป็นเดือนของปี

เยว่ชิงอ่านความเข้าใจใหม่นั้นออกเสียง

เมิ่งหลานให้เธอชี้ทีละส่วนว่าอาศัยอะไร จนมาถึงแถวที่รูปกลุ่มตรงกับรายการรับกลับหลังงานแต่งผิวปลายเดือนธันวาคม

นางหยิบคำคัดวันที่ยี่สิบเก้าธันวาคมซึ่งได้มาก่อนหน้านี้ออกมา แยกมันจากกระดาษตอบครั้งใหม่ แล้วเทียบเฉพาะส่วนที่อ่านได้

ส่วนของกลุ่มวันที่กับส่วนของรหัสชิ้นซึ่งยังอ่านได้สอดคล้องกับตำแหน่งรับกลับในแบบ คำคัดทะเบียนบอกขอบเขตงานแต่งผิว จึงช่วยให้นางแยกว่ากลุ่มไหนกล่าวถึงรอบซ่อม กลุ่มไหนอ้างงานของชิ้น และกลุ่มไหนอ้างการคืน

รหัสที่เลือนบนชิ้นงานยังไม่ครบ นางเว้นช่องนั้นตามเดิม ไม่เติมตัวที่หายเพื่อให้ทั้งสองแผ่นดูตรงกันทุกหลัก

เมิ่งหลานทวนอีกครั้ง

“สิ่งที่เจ้าถอดได้คือวิธีอ่านตาราง กับส่วนที่มีรายการให้เทียบ ส่วนแถวที่ไม่มีทะเบียน อย่าเพิ่งให้ชื่อคนหรือสิ่งของแก่เลข”

เยว่ชิงพยักหน้า แต่หัวใจยังเต้นแรง

คำว่ารอบซ่อมกับส่งคืนทำให้เส้นในกระดาษมีทางไปต่อเป็นครั้งแรกอย่างที่เธอใช้ทำงานได้ มันไม่ได้เพียงคล้ายเลขบนของเก่าอีกแล้ว เธอเริ่มรู้ว่าต้องไปหาเอกสารชนิดใดสำหรับแต่ละช่อง

นางจดวันรับคำคัดใหม่ไว้ข้างเหตุผลที่ใช้ถอด ไม่เขียนให้เหมือนรู้มาตั้งแต่วันที่เปิดซองพ่อ

เมิ่งหลานเตรียมเก็บของกลับ

“อยากให้ฉันนำแผ่นนี้ไปให้หน่วยรับรองทั้งหมดไหมคะ” เยว่ชิงถาม แล้วหยุดเอง “ฉันถามเร็วไปอีกแล้ว คุณยังดูเพียงรูปแบบกับรายการที่อนุญาตให้เทียบ”

หล่อนยิ้มเล็กน้อย

“ข้าบอกได้ว่าได้อ่านอะไรและเห็นตำแหน่งเข้ากันอย่างไร ส่วนทางที่เจ้าจะนำไปใช้ ต้องระบุแหล่งกับข้อที่ยังขาดให้คนตรวจเอง”

เยว่ชิงเก็บสำเนากลับ ไม่ขอให้หล่อนลงชื่อรับรองความหมายของทั้งสิบสองแถว

ก่อนแยก นางถามวิธีทำตารางเทียบให้แหล่งข้อมูลไม่ปะปน เมิ่งหลานแนะนำให้มีช่องสำหรับสิ่งที่อ่านจากแผ่นเดิม แหล่งที่ใช้เทียบ และส่วนที่ยังยืนยันไม่ได้

สามช่องนั้นจะทำให้เธอเห็นแถวที่ยังว่าง โดยไม่ต้องใช้ความอยากได้คำตอบเติมมันทุกครั้ง

เยว่ชิงขอบใจ แล้วนำกระดาษของตนออกจากโต๊ะก่อนคืนพื้นที่ให้หน่วย

คืนนั้น ห้องเช่าเงียบจนได้ยินเสียงคนตักน้ำในลาน

นางกินอาหารก่อนตั้งโต๊ะ ไม่ปล่อยให้ความตื่นเต้นทำให้ลืมกิจวัตรที่ต้องใช้แรงของวันพรุ่งนี้ กุญแจห้องวางอยู่ใกล้โคม กล่องเครื่องมือปิดอยู่บนม้านั่ง ส่วนใบงานฝึกกับฐานซึ่งตรวจผ่านอยู่ที่หน่วย

เธอกางสำเนาตารางพ่อกับคำคัดใหม่บนพื้นที่แห้ง แผ่นเดิมไม่มีรอยปากกาเพิ่ม นางใช้กระดาษสะอาดวาดตารางสำหรับตน

สิบสองแถวถูกคัดครบตามลำดับเริ่มอ่านที่ทวนไว้ แล้วจึงลงความหมายของกลุ่มที่เทียบได้

บางช่องเขียนคำว่าเลขรอบ บางช่องเขียนว่าอ้างรายการชิ้น บางช่องบอกการส่งต่อหรือคืน ส่วนชื่อผู้ส่ง ผู้รับ และวันที่ซึ่งยังแยกไม่แน่ นางเว้นไว้พร้อมหมายเหตุ

แถวที่มีส่วนตรงกับคำคัดงานแต่งผิวไม่ได้รับสิทธิ์ทำให้สิบเอ็ดแถวอื่นถูกด้วยกัน

เยว่ชิงทวนแถวที่มีเลข 3176 อีกครั้ง

ตัวเลขนี้ยังอยู่ในตำแหน่งอ้างรายการซึ่งถอดโครงได้แล้ว แต่นางยังไม่รู้ว่าจะต้องเทียบกับทะเบียนใด เลขบนเรือนนาฬิกาที่เห็นเดือนเมษายนเป็นข้อมูลหนึ่ง ที่มาของเรือนนั้นก็ยังเป็นอีกเรื่อง ไม่อาจให้ความตรงกันทั้งสี่หลักทำหน้าที่แทนทะเบียนซ่อมทุกฉบับ

เธอเคยถามนาฬิกาว่ามันซ่อนชื่อใคร

ตอนนี้ต้องถามทะเบียนว่าเลขถูกลงเพื่ออ้างอะไร ใครรับงานส่วนไหน และของออกจากการซ่อมไปที่ใด

นางนำรายการของตัวอย่างชิ้นเดียวที่มีใบรับกับใบส่งคืนมาเทียบต่อ แล้วหยุด

วันที่สิบเก้ามกราคมกับวันที่ยี่สิบสี่เป็นเหตุการณ์หลังพ่อเสียชีวิต จะเอาวันรับจริงเหล่านั้นย้อนเข้าไปบอกว่าพ่อจดผลที่ยังไม่เกิดขึ้นก่อนตายไม่ได้

หากตารางอ้างแผนส่งในรอบถัดไป ก็ต้องมีหลักฐานว่าเป็นแผน และแยกจากการรับจริงภายหลัง หากเป็นคนละรายการ ก็ต้องยอมให้มันเป็นคนละรายการ

เยว่ชิงเขียนสิ่งที่ต้องค้นไว้แทนวงเส้นเชื่อม

เธอไม่ต้องให้พ่อรู้อนาคตเพื่อให้จดหมายที่ฝากไว้มีความหมาย

สิ่งที่เธอรู้จากเอกสารซึ่งตามมาแล้วคือพ่อมีงานกับกำหนดทบทวนอยู่ก่อนเสียชีวิต ส่วนเหตุการณ์หลังจากนั้นต้องมีคนที่ยังทำงานและมีบันทึกของตนมาอธิบาย

การคืนตัวอย่างหนึ่งชิ้น การคืนเฟืองสองชิ้น และปลอกเหล็กที่ตงเหอจึงยังวางอยู่คนละรายการ

เยว่ชิงปิดคำคัดเรื่องตัวอย่างชิ้นเดียวก่อน ขอบโต๊ะกลับมีพื้นที่ให้ดูตารางที่กำลังทำ

แถวหนึ่งซึ่งมีส่วนส่งต่ออ้างไปยังรายการนอกชุดคำคัดตงเหอทำให้นางนึกถึงบัญชีของฝ่ายจัดซื้อที่เคยตามกับหานซิ่ว แต่ไม่มีชื่อหัวหน้าคนใดปรากฏชัดพอให้เธอเติมลงไป

เธอไม่เขียนชื่อเฉียวหงข้างช่องว่าง ไม่เอาเส้นทางผ่านฝ่ายจัดซื้อมาเปลี่ยนเป็นหลักฐานว่าหัวหน้าลงมือทุกขั้น

นางจดชนิดเอกสารที่ต้องใช้ แล้วหยิบกระดาษเขียนถึงหานซิ่ว

ก่อนเขียนคำขอ นางเล่าเรื่องของตนสองสามบรรทัด บอกว่าเริ่มงานที่หลานโจวแล้ว และวันก่อนปรับชุดฝึกผิดจนต้องหยุดแก้ ไม่ทำให้จดหมายทุกฉบับที่ส่งหาเพื่อนเป็นเพียงรายการเรียกให้ช่วยงาน

จากนั้นจึงบอกว่าตารางสิบสองแถวเริ่มอ่านเป็นรอบซ่อมกับการส่งต่อได้โดยใช้หัวรายการที่คัดรับรองจากตงเหอ เธอแนบกระดาษที่คัดเฉพาะกลุ่มซึ่งจำเป็นพร้อมระบุว่าเป็นคำคัดจากสำเนาของเธอ ไม่ใช่ภาพถ่ายต้นฉบับที่อยู่กับแม่

คำถามถึงหานซิ่วมีขอบเขตชัดขึ้น

มีทะเบียนที่เชื่อมการรับงานซ่อมกับการส่งอะไหล่ออกไปยังโรงงานอีกแห่งหรือไม่ ส่วนที่ขอดูเกี่ยวกับร้านหลินและกลุ่มอ้างรายการเหล่านี้ หากพบและได้รับอนุญาตคัด ขอให้ระบุชื่อแฟ้ม ช่วงวันที่ หน้าหรือรายการที่เทียบกับต้นฉบับได้ และส่วนที่เว้นไว้เพราะอ่านไม่ชัด

นางไม่ได้ขอให้หานซิ่วหายจากงานประจำไปค้นทั้งคลัง และไม่ได้สั่งให้ส่งต้นฉบับออกจากฝ่ายจัดซื้อ

ท้ายย่อหน้า เธอเติมว่าถ้ามีข้อจำกัดให้บอกมา หากต้องยื่นคำขอแยกเธอจะทำตามช่องทาง ไม่ให้อีกคนรับความเสี่ยงแทนเพราะรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวช่างหลิน

เยว่ชิงอ่านข้อความที่เขียนแล้วเห็นว่าตนไม่ได้ถามเพื่อนให้พิสูจน์สิ่งที่เธอสรุปไว้ก่อน

เธอถามหาเอกสารที่จะทำให้สรุปต่อได้ หรือบอกได้ว่าตรงที่คิดยังผิดอยู่

นางพับคำขอ ใส่ซองและจ่าหน้าตามที่ใช้ติดต่อหานซิ่ว เก็บไว้สำหรับนำไปส่งเช้าถัดไป จดหมายยังอยู่ในห้องคืนนี้ ไม่ได้มีคำตอบเดินกลับมาจากชิงเหอแล้ว

จดหมายถึงแม่ซึ่งร่างมาตั้งแต่วันที่เก้าถูกนำมาอ่านต่อ นางเติมเรื่องที่เข้าใจรูปตารางมากขึ้นเพียงสั้น ๆ ไม่ส่งข่าวว่าหาคนทำร้ายพ่อพบแล้ว

ทั้งสองซองวางอยู่คนละด้านของสมุด เธอจะทวนก่อนส่ง ไม่ปล่อยให้ความตื่นเต้นของคืนนี้พาคำที่เกินหลักฐานออกไปเร็วกว่ามือที่แก้ได้

คำตอบจากแม่ยังไม่มาถึงมือ และไม่มีจดหมายของชิวอิงมาบอกเรื่องป่วยในคืนนี้ นางไม่รู้สิ่งที่เกิดในบ้านจากความรู้สึกของตัวเอง ต้องรอข่าวที่มีผู้ส่งและวันที่ให้ถามได้

เยว่ชิงเก็บสำเนาแต่ละแผ่นตามที่มา ต้นฉบับของพ่ออยู่บ้านแม่ สมุดปกน้ำเงินอยู่กับฝ่ายที่เก็บมัน ไม่ได้เดินมาอยู่ในห้องเพราะเธอเข้าใจตารางแล้ว ส่วนใบเปลี่ยนคู่ประกอบที่ตงเหอก็ยังต้องค้นต่อ

ในสมุดของตน เธอลงหัวข้อว่าถอดรูปตารางได้ แล้วเขียนข้อซึ่งยังไม่รู้ต่อใต้หัวข้อนั้น

มันไม่ใช่คืนที่ทุกช่องได้รับคำตอบ

แต่ต่างจากคืนก่อน ๆ ที่นางคอยให้ตัวเลขเปิดปากเรียกชื่อศัตรู คืนนี้เธอรู้ว่าช่องใดถามเรื่องรอบซ่อม ช่องใดต้องตามการส่งของ และกลุ่มใดต้องไปหาเลขอ้างในทะเบียนอีกเล่ม

เยว่ชิงดับโคมหลังจัดกระดาษพ้นขอบโต๊ะ

พรุ่งนี้ยังมีขั้นฝึกเดิมที่ต้องทำให้ถูก ซองสองฉบับที่ต้องส่งตามจริง และบัญชีจากอีกโรงงานที่ยังไม่ได้เห็น

เธอหลับไปโดยไม่ต้องให้เลขสิบสองแถวกลายเป็นคำตัดสินทั้งหมด

เพียงให้มันเป็นตารางที่คนอื่นสามารถนำเอกสารมาทวนกับเธอได้ ในที่สุดเส้นทางที่พ่อฝากไว้ก็เริ่มอ่านต่อได้ด้วยมือของคนที่ยังมีชีวิต

กลับสารบัญนิยาย

นิยายและภาพประกอบสร้างขึ้นใหม่ ภาพประกอบสร้างด้วย AI